Τράπεζα Ράλλη και Ράλλη – Πεσματζόγλου
Η οικογένεια του Γεωργίου Ράλλη έχει καταγωγή από την Χίο, από όπου ο πατέρας του φυγαδεύτηκε σε μικρή ηλικία μετά την καταστροφή της Χίου το 1822 και το κρέμασμα του πατέρα του από τους τούρκους στο κάστρο.
Τα μέλη της οικογένειας διασπάρθηκαν σε αρκετές περιοχές και ο πατέρας του πήγε (μεταφέρθηκε μαζί με άλλους) αρχικά στην Μυτιλήνη και μετά στην Κωνσταντινούπολη. Σταδιακά ανέπτυξαν εκεί, κι αλλού (και στο εξωτερικό όπως Μασσαλία, Τεργέστη, κλπ), εμπορικές επιχειρήσεις όπως την τράπεζα Ράλλη στην Μυτιλήνη, ασφαλιστικές αντιπροσωπείες, εισαγωγές εσάνς, εισαγωγές πετρελαιοειδών, ακτοπλοϊκές αντιπροσωπείες, και άλλα
o Γεώργιος, ο οποίος ήταν και Ιταλός υπήκοος (νυμφεύθηκε την Εριφύλλη Χατζημαλλιάκα και είχαν παιδιά τον Μιχαήλ, Ροδόλφο, Βασίλειο, Βιλελμίνη, Ιουστίνη, Μελπομένη και Μαρία) είχε και την θέση του διερμηνέα στα προξενεία της Ιταλίας και της Αγγλίας στην Μυτιλήνη την δεκαετία του 1910 έως και μετά την απελευθέρωση του 1912. Για την κοινωνική και διπλωματική του δράση παρασημοφορήθηκε και από τον σουλτάνο Αμπντουλχαμίντ ΙΙ το 1906 και από τον βασιλιά Γεώργιο A το 1911. Σε πολλές περιπτώσεις στην δεκαετία του 1900, λόγω των θέσεών του στα προξενεία βοήθησε το νησί της Λέσβου και τους Μυτιληνιούς συνανθρώπους του αλλά και είχε και σκληρές επιπτώσεις αυτό από τις τουρκικές αρχές κάποιες φορές. Στο σπίτι του έγιναν και πολλές από τις συναντήσεις και διαπραγματεύσεις κατά την κατάληψη της Λέσβου το 1912 μεταξύ των Ελλήνων και των Οθωμανών επισήμων, όπως έχουν διηγηθεί τα παιδιά του που ήταν παρόντες στο επάνω πάτωμα του σπιτιού κατά τις διαδικασίες/συναντήσεις αυτές.
εφ ΣΚΡΙΠ Ιούνιος 1908
Η τράπεζα Ράλλη ή αδελφών Ράλλη υπήρχε στην Μυτιλήνη την δεκαετία του 1910 (πιθανότατα και πιο πρίν)
(Όπως αναφέρεται σε έκδοση του 1925, Αθήνα, «Πανελλήνιο Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδας 1821-1921, Τόμος Β’, Βιομηχανία-Εμπόριο»). Αυτή διαλύθηκε το 1916 και συστήθηκε σαν συνέχεια της η τράπεζα Ράλλη-Πεσματζόγλου (όταν η μια κόρη του Γεωργίου Ράλλη είχε πλέον παντρευθεί τον Μιχαήλ Πεσματζόγλου (Πεστεμαλτζόγλου) από την Σμύρνη. Επανασυστήθηκε με διαφορετική μετοχική σύνθεση και το 1920)
Είχε δε υποκαταστήματα στην Μυτιλήνη, στο Πλωμάρι και στον Πειραιά.
Οι δραστηριότητες της τράπεζας δεν σταματούσαν μόνο στα ακραιφνή τραπεζικά ζητήματα αλλά είχαν επεκταθεί και σε άλλους τομείς
Η τράπεζα διαλύθηκε τον Μάρτιο του 1932, παρασυρμένη από το διεθνές οικονομικό κράχ, έχοντας εξοφλήσει όμως όλους σε όσους χρωστούσε χρήματα και μη έχοντας λάβει από εκείνους που της όφειλαν, μη δεχόμενη να πτωχεύσει (κατά προφορική μαρτυρία της συζύγου του Πεσμαζόγλου) για να μην χαθούν τα χρήματα εκείνων που είχαν λαμβάνειν από την τράπεζα.
Όλες οι παραπάνω πληροφορίες και τα σχετικά στοιχεία δόθηκαν από τον εγγονό του Πεσμαζόγλου, Μίκο (Μιχαήλ) Ν. Πεσματζόγλου.